மு(தொ)ல்லைப் பெரியாறு...

நம்மூரில் சீசனுக்கு பழங்கள் வருவதுபோல இப்போது பிரச்சனைகளும் சீசனுக்கு சீசன் வந்து போய்க்கொண்டிருக்கிறது. படுதீவிரமாக இருந்த முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சனை அமைதியாகிவிட்டது. புரட்சியாளர்களும், தமிழுணவாளர்களும் அடுத்த சீசன் வரட்டும் என காத்திருக்கிறார்கள்.

தொழில்நுட்பம் எக்கச்சக்கமாக வளர்ந்துள்ளதால் புதிதாக நிறைய குபீர் தமிழுணவாளர்கள் உருவாகியிருக்கிறார்கள். தெருவில் இறங்கி போராடினால் ஒரு நாள் "லாஸ் ஆஃப் பே" ஆகிவிடும் என்பதால் சிகரெட் அட்டையின் பின்புறத்தை தவிர அனைத்து சமூகவலைத்தளங்களிலும் அழுதுபுரண்டிருப்பதை படிக்கும்போது "ஏழாம் அறிவு" சினிமாவை பார்த்தபோது உண்டானதை விட நம் உடலில் தமிழ் ரத்தம் சூடாகி தாறுமாறாக ஓடுகிறது

விவசாயிகளுக்காக விவசாயிகள் மட்டுமே தெருவில் இறங்கிபோராட வேண்டும் என்பது மீண்டும் ஒருதடவை நிரூபணமாகி இருக்கிறது. வன்முறை மட்டுமே தெரிந்த சில அமைப்புகளும், சில சந்தர்ப்பவாதி கட்சிகளும் ஆட்டத்தில் நாங்களும் உண்டு என கரைவேட்டியுடன் காட்சிபிழை காண்பித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நமது தமிழினத்தலைவரோ அணை அமைந்திருக்கும் பீர்மேடு பகுதி தமிழ்நாட்டிற்கு சொந்தமானது என்ற கண்டுபிடிப்பை சொல்லியிருக்கிறார், இதை அவர் ஆட்சியேலேயே சொல்யிருந்தால் உடன்பிறப்புகள் அதையும் கையகப்படுத்திருப்பார்கள். அணைப்பிரச்சினைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்திருக்கலாம்.

ஃபேஸபுக்கில் வாக்குப்பெட்டி வைத்து முல்லைப்பெரியாறு அணையும் உடையுமா? உடையாதா? என்ற கேள்விக்கு நான்கு பதில்களை வைத்து, உடையாது என்ற பதிலில் ஓட்டுக்குத்தி படுதீவிரமாக அணையின் ஸ்திரத்தன்மையை நிரூபிக்கிறார்கள். தவறுதலாக அந்தப்பக்கம் வரும் சில தமிழ்தெரிந்த சில மலையாளிகள் உடையும் என்பதில் குத்திவிட்டு தங்கள் தரப்பு நியாயத்தையும் சொல்லுகிறார்கள். உச்சநீதிமன்றம் அமைத்த நடுவர் குழு பேசாமல் இதைவைத்தே தங்கள் முடிவை தெரிவித்துவிடலாம்.

அரசும், ஊடகமும் இணைந்து ஒரு பிரச்சினையில் ஒரே தீர்வுக்காக இறங்கினால் விளைவு எப்படி இருக்கும் என்பதையே கேரளமாநிலத்தில் மு.பெ.பிரச்சனையில் காணமுடிந்தது. அணை உடைந்தால் இத்தனை குடும்பகள் பாதிக்கப்படும் என மலையாள மனோரமாவின் தலைப்புச்செய்தியே இருபது வருடங்களுக்கு மேலாக மக்களின் ஆதரவு இன்றி இருந்த இப்பிரச்சனைக்கு மக்களின் ஆதரவைப்பெற்றுத்தந்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக நடந்த சில நகைச்சுவையான சம்பவங்கள் நிறைய உண்டு.

எனது அலுவலகத்தில் இருக்கும் கொச்சியை சேர்ந்த நண்பர் ஒருவர் படுசோகமாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு அணை உடைந்தால் என் குடும்பத்தை உடனே கோழிகோடில் உள்ள தன் உறவினர் வீட்டுக்கு போகசொல்லிருக்கிறேன் என்கிறார். இன்னொருவரோ அதான் தண்ணிர் தருகிறோம்னு சொல்றோமல்ல அப்புறம் ஏன் அணையை கட்டுவுடமாட்டீறீங்கனு உம்மன் சாண்டியின் பன்ஞ் டயலாக்கை அடிக்கடி உதிர்த்துக்கொண்ருக்கிறார்.

கொடுமையின் உச்சமாக ஒரு மலையாள பண்பலை-ல் இரண்டு ரேடியோ "ஜோக்கி"கள் பேசிக்கொண்டிருந்ததுதான். முல்லைப்பெரியாறு அணையை கட்டியபோது, அணையைப்பற்றிய ஆவணங்களும், இரு மாநிலங்களுக்கும் இடையேயான அணை ஒப்பந்தம் பற்றிய ஆவணங்களும் பிரிட்டிஷ் அரசு லண்டனிற்கு அனுப்பி வைத்துள்ளதாகவும், லண்டன் ஆவணக்கிடங்கில் அதனை ஒரு பண்பலை நேயர் சேகரித்து வருவதாகவும், அந்த ஒப்பந்ததைப்பற்றிய உண்மையான விவரங்களை அரசிடம் சமர்ப்பிப்பதாக பேசிக்கொண்டிருந்ததுதான். இவர்களை பார்க்கும்போது  நமக்கு பரிதாபம்தான் வருகிறது.

இந்த முல்லைப்பெரியாறு சீசன் இன்னும் நூறுவருடங்களுக்கு அணையைப்போல ஸ்திரமாக தொடர்ந்து வந்துப்போய்கொண்டிருக்கும், ஆனால் அடுத்த தலைமுறை குபீர் தமிழுணவாளர்கள் தங்கள் நியாயத்தை எந்த தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி எதில் பதிவு செய்வார்கள் என்பதுதான் மில்லியன் டாலர் கேள்வி.